یادت

شهید مجتبی بابایی زاده

ای کاش های دنیاییمان زیاد شده است. و آرزوهایمان بدطوری ما را به این دنیا گره داده است.

مجتبی آرزوی دنیاییش کم بود.اگر هم بود برای دیگران آرزو داشت.

ای کاش مجتبی در شهادت خلاصه می شد.

اگر به مزار شهدا یا تشییع شهدای گمنام می رفت دلش آرزو داشت و با اشک آن را تمنا می کرد.

شهید مجتبی بابایی زاده

اینچنین بود که پرواز کرد و نشانش به خاک افتاد.

/ 0 نظر / 30 بازدید